Het GELUID van een V8-motor

Ruud Daams is beretrots op zijn grote Amerikaan uit Arizona. (Foto: Arnaud Nilwik)

In de rubriek ’Mijn auto’ vertellen lezers over de bijzondere band met hun voertuig. Vandaag Ruud Daams uit Limbricht over zijn Plymouth Valiant Scamp.

Vraag Ruud Daams in Limbricht niet om zelfstandig een automotor te reviseren. Dat kan en wil hij niet. Maar dat is geen reden om zich niet in een grote Amerikaanse Plymouth Valiant Scamp te verplaatsen. ,,Een auto is voor mij een voertuig om in te rijden”, zegt hij. „En niet om er voortdurend onder te liggen.” Dat doet hij dus ook niet. Genieten wil hij van zijn blauwe Amerikaan. Het liefst met volle teugen.

Ruud woont met zijn echtgenote Ramona op de bovenverdieping van zijn ouderlijke woning. En laat zijn vader Anton nu ook van Amerikaanse bakken houden. Die rijdt nu een Chevyvan (busje van het merk Chevrolet). Ruud had op jonge leeftijd een modelautootje van het merk Dinky Toys. Hij schreef het woord Sjevy op het dakje. Een prettige verbastering van de merknaam Chevrolet. ,,Ik was al vroeg bezig met Amerikaanse auto’s. Ik ging ook met mijn vader naar races in Zolder kijken. Eerlijk, wat is er in het leven nog mooier dan het donkere en machtige geluid van een V8-motor te horen?”

Ruud wilde na zijn MDS-opleiding verkoper worden. ,,Ik ben redelijk van de tongriem gesneden.” Maar het liep anders. Hij vond zichzelf op een dag terug bij autofabrikant NedCar in Born. Na het behalen van zijn rijbewijs nam hij de Golf II van zijn broer over. Bouwde daar een halve muziekhal in en voelde zich prima. Later kwam hij met een Golf GTI op de proppen. Het betere werk. ,,Daar heb ik zeker vijf jaar in rondgereden.” In de GTI-tijd ontmoette hij zijn huidige vrouw Ramona. Hij zag vervolgens bij kennismaking met zijn schoonouders dat de wanden volhingen met foto’s van gigantische Amerikaanse auto’s. Het was alsof hij thuiskwam. ,,Ik mocht een keer rijden in de Chevrolet Camaro van mijn schoonvader en toen was ik definitief verkocht.”

Ruud ging op zoek en kocht een supermooie, witte Chevy pick-up 1500, zoals hij dat uitdrukt. ,,Met dikke wielen en getinte ruiten.” Ruud reed er met plezier in en deed hem daarna van de hand. ,,Ik moest opeens een hoop wegenbelasting méér betalen. Ik heb absoluut geen zin om de hoedjes van koningin Beatrix te sponsoren.”

Via zijn schoonvader kwam hij in contact met Bob in Arizona. Die had een mooie, met Edelbrock-onderdelen gemodificeerde, Plymouth staan, van Chrysler. „Hij zag er op de foto’s prima uit.”

Ruud werd niet teleurgesteld toen de auto eindelijk in Limbricht arriveerde. ,,Er zat een briefje op het dashboard. Niet met de deuren gooien en regelmatig het oliepeil controleren, had Bob erop geschreven. Prachtig toch, die betrokkenheid. Na de keuring door de RDW ben ik meteen naar mijn schoonvader in Brunssum gereden. Binnen een mum van tijd stonden zijn vrienden en kennissen vol bewondering om mijn auto. Weet je, alles wat apart is, vind ik chique. Dan geniet ik.”

Tekst:Peter Heusschen
© Copyright 2009 Media Groep Limburg. Alle rechten voorbehouden.