Mijn AUTO is net een mooie vrouw

In de rubriek MijnAuto vertellen lezers over de bijzondere band die ze hebben met hun voertuig. Vandaag: Oscar Chiaradia uit Amstenrade over zijn Lancia Flaminia.

Hij werd geboren in Heerlen en bracht zijn jeugd door in Italië. Oscar Chiaradia (79) is nu trotse eigenaar van een mooi gerestaureerde Lancia Flaminia uit 1963. Ooit kocht hij deze auto voor een prikje in het Belgische Zolder en reed zomaar, zonder kentekenplaten en verzekering naar huis. Hij schaamt zich daar nu nog een beetje voor, zegt hij. Niet echt natuurlijk, maar avontuurtjes die goed aflopen doen het meestal uitstekend op verjaardagsfeesten.

Neemt niet weg dat Oscar een goede dag had, daar in Zolder. „Ik wil iets aparts hebben”, had hij tegen de handelaar gezegd. „Kijk maar in de boomgaard”, antwoordde die. Tienduizend opperde de handelaar toen Oscar naar de prijs informeerde. Verwarring. Bedoelde hij guldens of francs? Het bleken, goddank, Belgische francs. Oscar onderhandelde nog even en reed toen fluitend huiswaarts. „Dit is een auto waar vroeger in Italië uitsluitend notabelen in rondreden”, zegt hij in zijn kantoor in Amstenrade.

Oscar Chiaradia is de stichter van de Oscar Studios, een bedrijf met tachtig werknemers dat zich bezighoudt met onder meer standbouw voor exposities, buitenreclame, beletteringen en dergelijke. Oscar verbleef van 1941 tot 1949 in Italië bij opa en oma in een klein dorp. Keerde terug, volgde, omdat hij tekentalent bezat, de kunstnijverheidschool, toog naar Amsterdam, kon niet aarden, keerde terug, werd zelfstandig reclametekenaar en kreeg zijn eerste opdracht van een plaatselijke slager. Reed vervolgens in een oude Skoda naar zijn klanten en had al gauw acht mensen in dienst. Allengs ontwikkelde Oscar gevoel voor oldtimers, waardoor hij dus in Zolder terecht kwam om naar een uitzonderlijk Italiaans product te staren. „U wilde toch iets aparts hebben?”, fleemde de verzamelaar.

Thuis kreeg de zescilinder een mooie plek, vergezeld van goede voornemens. „Ik wilde de auto zelf restaureren”, zegt Oscar. „Maar het kwam er de eerste jaren niet van. Te druk met bedrijf en gezin.” Later, toen zijn bedrijf floreerde, mede door zijn kinderen Remo en Renata, kwamen er ook weer vrije uren en werd zijn autohobby belangrijker. De Lancia werd van het stof ontdaan en Oscar haalde zijn steeksleutels tevoorschijn. „Ik heb de auto deels gedemonteerd, de motor heb ik laten reviseren en de carrosserie opnieuw laten spuiten in een donkerblauwe authentieke Lanciakleur. Het interieur werd bekleed met fraai rood leer. In 2009 was de auto helemaal klaar nadat hij ruim dertig jaar in de garage had gestaan. Ik heb er tien jaar aan gewerkt, met tussenpozen natuurlijk. Deze auto met zijn prachtig design kun je vergelijken met een mooie vrouw.”

Nu heeft Oscar een auto waarmee hij straks voor het eerst naar Italië rijdt. „Ik heb tot nu alleen met deze auto in de regio gereden. Maar straks ga ik meedoen aan de Flaminiatour in Toscane. Veel deelnemers zetten hun oldtimer op de trein om vervolgens op de plaats van bestemming te gaan toeren. Vind ik flauwekul. In een auto moet je rijden, die moet je niet op een trein laten zetten. Vorig jaar ben ik naar Sicilië geweest in een Alfa Spider uit 1962. Als je in een oldtimer rijdt ontmoet je mensen van allerlei pluimage, maar die wel allemaal dezelfde interesse hebben. Dat is prachtig.”

Tekst: Peter Heusschen
© Copyright 2011 Media Groep Limburg. Alle rechten voorbehouden.