BEWAAKT door Sint Christoffel

In de rubriek Mijn Voertuig vertellen mensen over de bijzondere band met hun voertuig. Deze keer: Jo Smeets uit Kerkrade met zijn Heinkel 103 A-2 uit 1963.

Na afloop van interview komt Jo nog even naar buiten. Hij maakt met beide handen voor zijn buik een rondje en wijst naar zijn Heinkel, die een eindje verderop staat. Sint Christoffel roept hij, en wijst naar de voorkant van zijn scooter. En inderdaad, op zijn voertuig prijkt een koperkleurig medaillon waarop de patroonheilige is afgebeeld. Tegenwoordig een enigszins uit de gratie geraakte figuur, schutspatroon voor alle reizigers, verkeersdeelnemers en een hele reeks besmettelijke ziekten.

Goed, Jo Smeets (55) hecht blijkbaar aan een beschermengel als hij onderweg is met zijn Heinkel 103A-2 naar een meeting of zomaar in de lente een pleziertochtje maakt over groene heuvels en door beekdalen. Lange tijd geleden maakte hij in Voerendaal kennis met de nu welhaast legendarische Solex bromfiets, een petieterig voertuigje uit de jaren vijftig zonder versnellingen. Toch ging Jo op dat moment allerminst als een Solex-man door het leven. Hij was meer een autoliefhebber.

Zijn eerste auto was een kever 1300, die hij voor 500 gulden op de kop tikte. Later kwam er nog een, toen een BMW. Vesrvolgens, ging hij sparen voor het trouwen en de BMWwerd ingeruild voor een Fiatje 500, want dat scheelde maandelijks veel florijnen. Op een dag zag Jo in zijn wijk een Studebaker staan en hij was helemaal hoteldebotel. ,,Een Gran Turismo uit 1962, prachtige auto, maar ik had het geld niet. Mijn toenmalige echtgenote Netty streek over haar hart, zwaaide met een stapel bankbiljetten en zei: koop maar Jo.”

Die liet zich dat niet tweemaal zeggen en reed vervolgens drie jaar rond in zijn Studebaker. Begon een eigen bedrijfje op het industrie terrein De Koumen in Hoensbroek en verplaatste zich achtereenvolgens in een Vauxhall, BMWen Jaguar. ,,Spijt als haren op mijn hoofd dat ik mijn Studebaker toen verkocht heb. Had ik nooit van mijn leven moeten doen.” Enfin, Jo kwam in contact met Frans in Voerendaal en raakte voor de tweede maal in zijn leven ondersteboven van een voertuig. Ditmaal de Solex, een andere wereld. ,,Van het een komt dan het ander”, zegt Jo nu. Behalve meerdere Solexen kocht hij ook een Heinkel scooter.

Een Tourist 103 A-2. ,,De vorige eigenaar was een oudere man in Brunssum, die er altijd mee naar zijn werk reed. Hij had de scooter met de roller blauw geverfd. Voor de rest was het Heinkeltje in prima staat.” Dat is alweer tien jaar geleden. Jo kocht, omdat hij die Duitse scooters zo mooi vond, er nog twee bij. Voor de grap.Werd lid van de Nederlandse Heinkelclub De Kwakel en toert sinds die tijd rond in het Heuvelland met lange leren jas en een wit eitje op zijn hoofd. Al dan niet met andere Heinkelliefhebbers.

Sinds kort heeft Jo weer een eigen bedrijfje. Nee, geen business in Heinkels, maar hij verhuurt zich als een freelance mobiele APK-keurmeester voor auto’s. Vorig jaar behaalde hij zijn tweede certificaat voor het keuren van lichte voertuigen en kwam op het idee om zichzelf te verhuren als een soort vliegende keep voor garagebedrijven die even omhoogzitten met gecertificeerd personeel. ’s Zomers verhuurt hij zijn Solexen aan toeristen in Valkenburg aan de Geul. Zijn drie Heinkels blijven op stal voor eigen gebruik. Bewaakt door een verstilde patroonheilige op een koperkleurig medaillon.

Tekst: Peter Heusschen
© Copyright 2012 Media Groep Limburg. Alle rechten voorbehouden.