SHOCKEREN in Chevrolet Impala

In de rubriek MijnAuto vertellen lezers over de bijzondere band die ze met hun voertuig hebben. Deze keer Trudy Tempelman met haar Chevrolet Impala uit 1981.

De verschijning is opvallend, zeker in een dorp. En als mensen haar niet zien, zegt Trudy Tempelman, dan moeten ze haar op zijn minst toch horen. Per slot van rekening heeft ze een dubbele uitlaat onder haar favoriete auto laten plaatsen. Haar Chevrolet Impala deed jarenlang in Nederland en België dienst als lijkenwagen. Geen auto waarin je zo maar even naar de buurtsuper gaat, zou je denken. Maar Trudy Tempelman heeft er geen moeite mee. „Deze auto trekt veel bekijks. Zeker als ik optrek. Want dit ‘beestje’ heeft een prachtig zwaar, brommend geluid.”

Dat was ooit anders. Toen ze hem in 2006 kocht, nadat de Chevrolet Impala was afgedankt door een Belgische uitvaartverzorger, was de auto bijna fluisterstil. Dat hoorde zo op weg naar de laatste rustplaats van mensen. Maar Trudy en haar man Bernd wilden er bij de overname toch ook iets eigens van maken. Vandaar de extra uitlaat, die zorgt voor heel wat meer decibellen.

Rondrijden in een lijkenwagen, het is niet-alledaags. Trudy beseft dat sommige mensen het misschien macaber vinden om in zo’n voertuig de boodschappen te gaan doen of voor een vakantie naar Spanje te rijden. „Maar ik houd wel van een beetje shockeren. Ik wil niet gewoon zijn, niet saai. Ik wil een beetje anders zijn dan de rest”, zegt Trudy, een echte gothic-liefhebber.

De voorliefde voor grote auto’s stamt uit haar jeugd, begin jaren zestig. Geboren op de Amsterdamse wallen hielp ze Amerikanen, die per schip de oversteek hadden gemaakt, met het inparkeren of keren op de weg. „Ze kregen in die smalle straatjes de bocht vaak niet genomen. Moesten ze een paar keer terugsteken. Ik ‘wenkte’ ze dan. Kreeg ik een gulden per auto voor. De souteneurs die de vrouwen die achter de ramen zaten, kwamen afzetten of ophalen, reden trouwens ook in die patserige sleeën rond. Dat bombastische van die auto’s trok me.”

In 2006 sloeg Trudy, in 1989 naar Limburg verhuisd, haar slag: een Chevrolet Impala. „Vier jaar heb ik stad en land afgezocht. Tot Bernd er ineens eentje zag staan bij een garagehouder in Echt. Ik heb hem nog dezelfde dag gekocht.” Ze heeft de Amerikaan zoveel mogelijk intact gelaten.Wel heeft ze de rolletjes, waarover voorheen de kist naar binnen werd geduwd, eruit gehaald. Daarvoor in de plaats zijn banken gekomen. Handig als ze met Bernd en vrienden gothic-festivals in België of Nederland bezoekt. „Dit soort auto’s zie je veel op die festivals. Zwart, donkere kleuren, afwijkend, beetje extreem zelfs; het hoort bij die scene.”

Inmiddels heeft ze ook een imperial op de kop getikt. Compleet verchroomd. En inclusief kruis. „Maar dat kruis zetten we er alleen op als we naar festivals gaan. Daarmee ga ik niet door Maasbracht rijden voor de dagelijkse dingen. Dat gaat me net te ver.” Voor de rest geniet Trudy van elk ritje in de voormalige lijkenwagen. „Of ik het geen gek idee vind dat hier overleden mensen in hebben gelegen? De dood hoort bij het leven. Ik heb mijn moeder en zwager bij mij thuis begeleid tot ze stierven.

Nu is mijn beste vriendin ernstig ziek. Zij komt naar Maasbracht als het niet meer gaat. Daarna brengen we haar in deze auto naar haar laatste rustplaats. Ik rijd. Dat wil ze, dat is zo vastgelegd. En als mezelf wat overkomt, wil ik ook in dit ‘beestje’ worden weggebracht.”

Tekst: Peter Heusschen
© Copyright 2012 Media Groep Limburg. Alle rechten voorbehouden.