Stilte na de stank

Afgelopen week vond in Utrecht de aftrap plaats van de Europese Mobiliteitsweek. Reden om onze eigen mobiliteit eens onder de loep te nemen.

Met gematigd enthousiasme neem ik tegenwoordig geregeld kennis van de nieuwste ontwikkelingen op mobiliteitsgebied. Autorijden is immers voor mijn gevoel namelijk al vele jaren veel te duur en veel te vervuilend. Gedeeltelijk heb ik daar met mijn eigen rijgedrag jaren lang toe bijgedragen, daarvan ben ik me inmiddels wel bewust. En bewustzijn brengt verandering, al is het alleen nog maar op het niveau van belangstelling voor ecologisch verantwoorde mobiliteitsontwikkelingen. Nu de meerderheid van onze verkeerspopulatie nog.

De vanzelfsprekendheid waarmee onze heilige koe dagelijks door menigeen voor iedere scheet gebruikt wordt, heeft er door de jaren toe geleid dat nieuwe winkelcentra en werkplekken niet bepaald meer op loopafstand van onze voordeur worden gerealiseerd. Kwestie van oorzaak en gevolg, zou je zeggen. Dit brengt mij tot de bescheiden conclusie dat alle kritiek op brandstofprijzen, files en verkeersboetes mede het gevolg is van de keuze die we (ooit) zelf gemaakt hebben om onze boodschappen in plaats van bij de grutter op de hoek bij de megamarkt te doen en voor onze autovakantie uitsluitend onze caravan op een camping in Zuid-Frankrijk te parkeren.
Ook als het om woonwerkverkeer gaat, lijkt ons mobiliteitsbudget er minder om te doen. Zo wist een goeie kennis uit Schinveld onlangs te vertellen dat hij om 5 uur ’s morgens uit de veren ‘moet’ om op tijd in te klokken op zijn werk in Utrecht. Omdat zijn werkdag inclusief reistijd welhaast 15 uur in beslag neemt, kan het avondeten gelukkig wel wat schuiven. De megasuper ligt immers op de route en is bovendien tot 9 uur ’s avonds open.

Het toppunt van automisbruik vind ik nog de huisvrouw of -man die 200 meter (dus op winkelkar-loopafstand) van de supermarkt woont en om volumetechnische redenen per auto de wekelijkse biologisch geteelde groenten en CO2-neutrale vleesvervangers gaat inkopen. Over ‘gezonde lifestyle’ gesproken…
Gelukkig is er hoop voor hen die nog niet geneigd zijn de hand in eigen boezem te steken bij het realiseren van een ruimer huishoudbudget én een schoner milieu. Deze ‘minderbewuste´ categorie weggebruikers kan zich alvast verheugen op de nabije toekomst. Volgens het Actieplan Elektrisch Rijden van Stichting Natuur en Milieu en de drie technische universiteiten rijden er in 2020 in Nederland namelijk één miljoen fluisterstille en geurloze elektrische auto’s.

Ik ben benieuwd wat deze geluidloze mobiliteitsrevolutie weer voor gevolgen zal hebben voor de miljoenen door mp3-spelers gehoorgestoorde weggebruikers die er ook zullen zijn. Ach… de voortschrijdende techniek zal ook daarvoor wel weer een passende oplossing bedenken!

Tekst: Jasper Bleiberg, Media Studio Wijmenga